POWSTANIE  BUDOWA  TYPY  DYNAMIKA DZIAŁALNOŚĆ RZEŹBOTWÓRCZA LODOWE  KOLOSY ZADANIA

                               

Lodowiec Mer de Glace (Alpy Sabaudzkie)
φ = 46O50’ N  λ = 7O 50’ E
Lodowiec Svartisen    (Góry Skandynawskie)    Lodowiec Jotunheimen
φ = 660 32’ N  λ = 13O 50’ E                   φ = 610 20’ N   λ = 8O 15’ E
Lodowiec Vatnajokull (Południowa Islandia)
φ = 64O10’ N  λ = 16O 10’ W

        W zaznaczonych na mapce pasmach górskich Europy spotykamy lodowce, są to lodowce różnego typu a granica wiecznego śniegu przebiega na różnej wysokości w zależności od warunków klimatycznych panujący na różnych szerokościach geograficznych.
Lodowce te powstały podczas ostatniej Epoki Lodowcowej która rozpoczęła się około 2 milionów lat temu a skończyła się około 12 tysięcy lat temu, przetrwały do dzisiaj, ale obecnie obserwuje  się ich wzmożoną regresję i deglacjację, szczególnie na Kaukazie  i  w Alpach np. Lodowiec Mer de Glace rocznie traci 4 metry swojej grubości i staje się co raz krótszy. Jest to problem globalny związany z postępującym ociepleniem klimatu, które jest następstwem wzmożonego efektu cieplarnianego.

opracowanie i zdjęcia: S. Rostek

Mer de Glace (pol. Lodowe Morze, ang.: Sea of Ice) – najdłuższy lodowiec we Francji na północnych zboczach masywu Mont Blanc w Alpach. Lodowiec ten jest w ciągłym ruchu. Długość ok. 12 długości i 33 km² powierzchni o głębokości dochodzącej do 150 metrów.

Svartisen - Norwegia, jest drugim najwiekszym lodowcem, a jego powierzchnia wynosi 370 km2. Jest to najniżej połozony lodowiec na kontynencie europejskim, około 20 m nad oceanem. Najwyższy punkt na lodowcu jest położonyna  1594 metry nad poziomem morza, lodowiec ma grubość aż 450 metrów.

Jotunheimen (w wolnym tłumaczeniu Kraina Gigantów) – łańcuch górski położony na południu Norwegii zajmujący powierzchnię około 3500 km². Znajdują się tam dwa najwyższe szczyty Skandynawii, w tym najwyższy szczyt Europy północnej - Galdhøpiggen (2469 m n.p.m.) i Glittertind (2452 m n.p.m.) - drugi najwyższy szczyt Półwyspu Skandynawskiego. Jotunheimen znajduje się w regionie Oppland i Sogn og Fjordane. Od 1980 roku, 1145 km² łańcucha górskiego zostało wydzielone i objęte ochroną w ramach Parku Narodowego Jotunheimen.

Vatnajökull - Jest największym lodowcem w Islandii. Znajduje się w południowo-wschodniej części wyspy, obejmujące ponad 8% powierzchni kraju. O powierzchni 8.100 km ², jest największym lodowcem w Europie pod względem objętości (3.100 km ³) 
i drugim co do wielkości (po Austfonna na Ziemiemi Północno-Wschodniaej  Svalbard) W okolicy (nie licząc jeszcze większych pokrywy lodowych na  Nowej Ziemi, Rosja. Które można uznać za położony w północnym wschodzie Europy).Średnia grubość lodu jest równa 400 m, o maksymalnej grubości do 1000 m. Najwyższym szczytem Hvannadalshnúkur (2110 m), znajduje się w południowej części obrzeżach Vatnajökull, niedaleko Park Narodowy Skaftafell. Pod lodowiecem, istnieje kilka wulkanów i jezior wulkanicznych, Grímsvötn na przykład, były źródłem dużych jökulhlaup (lodowcowych powodzi) w 1996 roku. 

CIEKAWE STRONY NA TEMAT BADAŃ I OBSERWACJI LODOWCÓW NA ZIEMI
POLSKIE
Polska Stacja Polarna  Horsund na Spitsbergenie -  Instytut Geofizyki PAN
Polska Stacja Polarna im. Henryka Arctowskiego na Wyspie Króla Jerzego (Półwysep Antarktytyczn - IGF PAN
Stacja Polarna im. Stanisława Baranowskiego  - Instytut Geografii, Uniwersytet Wrocławski, (południowy Spiitsbergen)
Zakład Kriologii i Badań Polarnych - Instytut Geografii, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu,
Stacja Polarna Calypsobyen na Spitsbergenie - Instytut Nauk o Ziemi, UMCS w Lublinie,
Polskie Stacje Polarne,
Klub Polarny Polskiego Towarzystwa Geograficznego,
NA ŚWIECIE
Monitoring lodowców na świecie - Wydział Geografii  w Zurichu,
Narodowe Centrum Badań Śniegu i Lodu Polarnego NSIDC - Uniwersytet Colorado w Boulder,
Instytut Badań Polarnych Scotta - Uniwersytet Cambrige, Wydział Geogrfii,
Badania lodowców na Alasce - USGS,
Informacje, zdjęcia o lodowcach na wszystkich kontynetach, profesjonalna strona geogarfów dla uczniów,
Amerykańskie badania na Antarktydzie w bazie Amundsena-Scotta na biegunie południowym,
Międzynarodowe Towarzystwo Glacjologiczne,
Światowe Centrum Glacjoligii -  Uniwersytet Cambrige.

                                                         

STRONA GŁÓWNA